Transparency International Sri Lanka (TISL) strongly urges the Government to withdraw proposed amendments that would weaken meaningful public access to asset and liability declarations – one of the most important transparency and accountability reforms introduced through the Anti-Corruption Act, No. 9 of 2023.
Asset declarations require persons entrusted with public power to disclose their assets, liabilities and financial interests. They are a key safeguard against unexplained wealth, conflicts of interest and the concealment of assets acquired through corruption. Under the Anti-Corruption Act, the Commission to Investigate Allegations of Bribery or Corruption (CIABOC) serves as the Central Authority responsible for administering these declarations and making redacted versions available to the public.
Making asset declarations accessible to the public was a major step forward in Sri Lanka’s anti-corruption framework. It gave practical meaning to the principle that those who exercise public power must be open to public scrutiny. Meaningful access enables journalists, civil society, academics and citizens to identify inconsistencies, expose potential conflicts of interest and question whether the wealth of public officials can be explained by their lawful income. Without that scrutiny, asset declarations are a mere closed administrative exercise rather than an effective tool for accountability.
The Anti-Corruption (Amendment) Bill gazetted on 24 July 2026 would reverse this reform.
Most concerningly, the Bill seeks to police how citizens use information expressly made available to the public. By limiting the use of an asset declaration to submission to an institution or officer specified in the Act, it effectively strips public access of its wider purpose as a tool for public scrutiny, accountability and informed discussion. Criminalising the use of information lawfully made available to the public is a serious infringement of the right of access to information and freedom of expression. It would also discourage the very scrutiny that can expose hidden wealth, conflicts of interest and possible abuses of office.
The Bill would also give the Central Authority broader discretion to redact any information that it considers would violate privacy, without establishing any clear criteria. This creates the serious risk that information necessary for meaningful public scrutiny will be withheld. Public access is of little value when declarations are so heavily redacted that the public cannot reasonably assess the financial interests of those exercising public power.
The Bill removes the requirement to disclose the assets and liabilities of a person who has lived with the declarant for at least six months. Assets can be held in the name of a cohabiting partner or another person within a shared household while the public official continues to control, use or benefit from them. Removing this information would create an obvious route for concealing wealth and make it more difficult for authorities and the public to verify declarations, identify beneficial ownership and detect unexplained or disproportionate assets.
These amendments are especially troubling because the Government came to power on an explicit platform of fighting corruption and strengthening transparency and accountability. The mandate it received it to dismantle the systems of secrecy and impunity that allow corruption to flourish. Weakening the asset declaration framework directly contradicts that mandate. A Government elected on a promise of anti-corruption cannot now make it easier to conceal assets, harder to examine public officials’ wealth, and risk imprisonment for citizens who have the right to use publicly disclosed information.
TISL therefore calls on the Government to:
• Remove the proposed restrictions and criminal offence relating to the legitimate public-interest use of asset declarations.
• Retain the requirement to disclose information concerning persons who cohabit and share mutual rights and obligations with a declarant, while protecting their personal details from public disclosure; and
• Clearly and narrowly define in law the information that may be redacted, rather than granting the Central Authority broad discretion to determine what information should be withheld.
Those in public office are subject to a social contract, where they accept a higher level of scrutiny in return for holding power within the doctrine of public trust. As such, there is a clear, established rationale for subjecting public officials to public scrutiny.
Existing laws on defamation, harassment and related offences already provide avenues to address the misuse or abuse of information. There is, therefore, no justification for imposing broader restrictions on the legitimate use of information that has been lawfully made public. The right of access to information is constitutionally recognised, and therefore all laws and governance frameworks must give practical effect to that right, rather than weaken or restrict it.
The Government, Parliament, and relevant public institutions must protect the progress achieved under the Anti-Corruption Act in 2023 and ensure that any amendments strengthen, not dismantle, the public’s ability to hold those in power accountable. Asset declarations are effective only when they disclose meaningful information and when the public is free to scrutinise that information. Anything less reduces this hard-won accountability reform to an empty exercise.
මහජනයා වත්කම් – බැරකම් ප්රකාශන ප්රසිද්ධ අවකාශයේ භාවිත කිරීම අවහිර කිරීමට රජය සැරසේ !
2023 අංක 9 දරන දූෂණ විරෝධී පනත හරහා හඳුන්වා දුන් වඩාත්ම වැදගත් විනිවිදභාවය හා වගවීම ඇති කිරීම සඳහා ඉවහල් වන ප්රතිසංස්කරණවලින් එකක් වන, වත්කම් සහ බැරකම් ප්රකාශන වෙත මහජනයාට ඇති ප්රවේශය දුර්වල කෙරෙන යෝජිත සංශෝධන ඉල්ලා අස්කර ගන්නා ලෙස ට්රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටනැෂනල් ශ්රී ලංකා (TISL) ආයතනය රජයෙන් දැඩි ලෙස ඉල්ලා සිටියි.
තම වත්කම්-බැරකම ප්රකාශ කිරීම මගින් මහජනයා වෙතින් බලය ලබා ගෙන ඇති තැනැත්තන් ස්වකීය වත්කම්, බැරකම් සහ මූල්යමය හිමිකම් හෙළිදරව් කිරීම අනිවාර්ය කර ඇත. හෙළිදරව් නොකළ වත්කම්, බැඳියාවන් අතර ගැටුම් සහ දූෂණයෙන් උපයාගත් වත්කම් සැඟවීමට එරෙහි ප්රධාන ආරක්ෂණ ක්රමවේදයක් ලෙස මෙය ක්රියා කරයි. දූෂණ විරෝධී පනත යටතේ, මෙම ප්රකාශන පරිපාලනය කිරීමේ සහ ඒවායේ සංස්කරණය කරන ලද (සංවේදී තොරතුරු වසන් කරන ලද) පිටපත් මහජනතාව වෙත ලබා දීමේ මධ්යම බලධාරියා ලෙස අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව (CIABOC) කටයුතු කරයි.
වත්කම්-බැරකම් ප්රකාශන මහජනතාවට ප්රසිද්ධියේ භාවිත කිරීමට අවකාශ ලබා දීම, ශ්රී ලංකාවේ දූෂණ විරෝධී සටන් මගෙහි තැබූ දැවැන්ත ප්රගාමී පියවරකි. ‘මහජනයාගේ බලය භාවිත කරන තැනැත්තන් මහජනතාවගේ නිරීක්ෂණයට විවෘත විය යුතුය’, යන මූලධර්මයට ප්රායෝගික අර්ථයක් ලබා දීමට එය සමත් විය. මෙම වත්කම් බැරකම් ප්රකාශනවලට අර්ථවත් ප්රවේශයක් පැවතීම මගින් මාධ්යවේදීන්ට, සිවිල් සමාජයට, විද්වතුන්ට සහ පුරවැසියන්ට, අදාල තැනැත්තන්ගේ වත්කම් හා බැරකම්වල පවතින පරස්පරතා හඳුනා ගැනීමටත්, ඇති විය හැකි බැඳියාවන් අතර ගැටුම් හෙළිදරව් කිරීමට හැකියාව ලැබේ. එමෙන්ම රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ වත්කම් ඔවුන්ගේ නීත්යනුකූල ආදායමෙන් පැහැදිලි කළ හැකිද යන්න පිළිබඳව ප්රශ්න කිරීමටත් හැකියාව ලැබේ. මෙවන් මහජන අධීක්ෂණයකින් තොරව, වත්කම් – බැරකම් ප්රකාශ ලබා ගැනීම සඳහා ක්රියාපටිපාටියක් පවත්වා ගෙන යාම වනාහි, වගවීම සඳහා වන සඵලදායී මෙවලමක් පවත්වා ගන්නවා වෙනුවට, හුදු නාමමාත්රික පරිපාලනමය මෙවලමක් නඩත්තු කිරීමක් පමණි.
2026 ජූලි 24 වන දින ගැසට් පත්රයේ පළ කරන ලද දූෂණ විරෝධී (සංශෝධන) පනත් කෙටුම්පත මගින් මෙම ප්රතිසංස්කරණය ආපසු හැරවීමට ලක් කර ඇත.
වඩාත්ම බැරෑරුම් කරුණ වන්නේ, පනත මගින්ම මහජනතාව වෙත විවෘතව ලබා දී ඇති තොරතුරු, මහජනයා විසින් භාවිත කිරීම මෙම පනත් කෙටුම්පත මගින් අපරාධ වරදක් කිරීමයි. කෙටුම්පතට අනුව වත්කම්-බැරකම් ප්රකාශනයක් භාවිත කිරීම පනතෙහි නිශ්චිතව දක්වා ඇති ආයතනයකට හෝ නිලධාරියෙකුට ඉදිරිපත් කිරීමට පමණක් සීමා කර ඇති අතර, ඒ මගින් මහජන අධීක්ෂණය, ආණ්ඩුකරණයේ වගවීම සහතික කිරීම සහ දැනුවත් මහජන කතිකාවතකට ඉඩකඩ සලසන මෙවලමක ඇති අර්ථසහගත බව හා අරමුණ අහෝසි කර දමයි.
නීත්යනුකූලව මහජනතාව වෙත විවෘත කර ඇති තොරතුරු භාවිත කිරීම අපරාධයක් බවට පත්කිරීම, තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය සහ ප්රකාශනයේ නිදහස බරපතල ලෙස උල්ලංඝනය කිරීමකි. එමෙන්ම, සැඟවූ වත්කම්, බැඳියාවන් අතර ගැටුම් සහ ධුරයන් අවභාවිත කිරීම් හෙළිදරව් කරගත හැකි සමස්ත මහජනයාගේ සක්රීය නිරීක්ෂණය හා විමසිලිමත්භාවයම අධෛර්යමත් කිරීමටද මෙය හේතු වනු ඇත.
තවද, පැහැදිලි නිර්ණායක පැනවීමකින් තොරව, පෞද්ගලිකත්වයට හානි වන බවට සලකනු ලබන ඕනෑම තොරතුරක් සංස්කරණය කිරීමට (වසන් කිරීමට) ඇති පුළුල් බලය මෙම පනත් කෙටුම්පත මගින් මධ්යම බලධාරියා වන අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ෂණ කොමිශන් සභාවට පැවරේ. මෙහි ප්රතිඵලයක් ලෙස, අර්ථවත් මහජන අධීක්ෂණයකට අත්යවශ්ය වන තොරතුරු පවා මහජනතාවගෙන් සඟවා තබා ගැනීමේ බරපතල අවදානමක් නිර්මාණය වේ. මහජන බලය භාවිත කරන තැනැත්තන්ගේ මූල්යමය හිමිකම් පිළිබඳව සාධාරණ ලෙස තක්සේරු කිරීමට මහජනතාවට නොහැකි වන පරිදි මෙම ප්රකාශනයන්හි සංවේදී තොරතුරු අධික ලෙස ඉවත් කරන්නේ නම්, එවැනි මහජන ප්රවේශයකින් ඇති සඵලදායීබව අවමය.
මෙයට අමතරව වත්මන් දූෂණ විරෝධී පනතට අනුව වත්කම් -බැරකම් ප්රකාශකයා සමඟ අවම වශයෙන් මාස හයක්වත් එකට ජීවත් වූ තැනැත්තෙකුගේ වත්කම් සහ බැරකම් හෙළිදරව් කිරීමේ අවශ්යතාව මෙම පනත් කෙටුම්පත මගින් ඉවත් කරනු ලබයි. යම් රාජ්ය නිලධාරියෙක් අදාළ වත්කම් පාලනය කිරීම, භාවිත කිරීම හෝ ඒවායින් ප්රතිලාභ ලැබීම සිදුකරන අතරතුර, එම වත්කම්, අදාළ නිලධාරියා සමග වෙසෙන සහකරුවෙකුගේ හෝ වෙනත් පුද්ගලයෙකුගේ නමට පැවරීමේ හැකියාව පවතී. මෙම තොරතුරු ඉවත් කිරීම මගින් වත්කම් සැඟවීම සඳහා පැහැදිලි මාර්ගයක් විවර වන අතර, ප්රකාශනවල නිරවද්යතාව තහවුරු කිරීමටත්, සැබෑ ප්රතිලාභී හිමිකාරිත්වය හඳුනා ගැනීමටත්, නීත්යනුකූල නොවන හෝ නුසුදුසු ලෙස උපයාගත් වත්කම් සොයා ගැනීමටත් බලධාරීන්ට මෙන්ම මහජනතාවට ඇති හැකියාව තවත් දුෂ්කර කරනු ලබයි.
දූෂණයට එරෙහිව සටන් කිරීම සහ පාරදෘශ්යභාවය හා වගවීම ශක්තිමත් කිරීමේ පැහැදිලි ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයක් පෙරදැරිව වත්මන් රජය බලයට පත්වූ පසුබිමක, මෙම සංශෝධන ගෙන ඒම වඩාත් කනගාටුදායකය. විශේශයෙන්ම දූෂණයට රජකම් කිරීමට ඉඩ සලසන රහස්යභාවය සහ නීතියේ පවතින හිඩැස් අහෝසි කිරීම උදෙසාම රජය වෙත අදාළ මහජන වරම හිමි විය.
වත්කම් – බැරකම් ප්රකාශ ඉදිරිපත් කිරීමේ රාමුව දුර්වල කිරීම එම මහජන වරම සෘජුවම උල්ලංඝනය කිරීමකි. දූෂණ විරෝධී පොරොන්දු මත බලයට පත් වූ රජයකට, වත්කම් සැඟවීම පහසු කිරීමටත්, මහජන නිලධාරීන්ගේ වත්කම් පරීක්ෂා කිරීම වඩාත් දුෂ්කර කිරීමටත්, ප්රසිද්ධියේ ප්රකාශයට පත් කරන ලද තොරතුරු භාවිත කිරීමේ අයිතිය ඇති පුරවැසියන් බන්ධනාගාරගත වීමේ අවදානමකට ලක් කිරීමටත් දැන් කටයුතු කළ නොහැකි වෙනු ඇත.
එබැවින් ට්රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටනැෂනල් ශ්රී ලංකා (TISL) ආයතනය රජයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ:
• වත්කම් – බැරකම් ප්රකාශනය නීත්යනුකූල මහජන හිතකාමී භාවිතය සම්බන්ධයෙන් පැනවීමට යෝජිත සීමා සහ අපරාධමය වරද ඉවත් කරන ලෙසත්;
• වත්කම්- බැරකම් ප්රකාශකයා සමඟ එකට ජීවත් වන සහ අන්යෝන්ය අයිතිවාසිකම් හා වගකීම් බෙදා හදා ගන්නා තැනැත්තන්ගේ පෞද්ගලික තොරතුරු මහජනයාට හෙළිදරව් වීමෙන් ආරක්ෂා කරන අතරම, ඔවුන්ට අදාළ තොරතුරු හෙළිදරව් කිරීමේ අවශ්යතාව ඒ ආකාරයෙන්ම පවත්වා ගන්නා ලෙසත්; සහ
• රඳවා තබා ගත යුතු තොරතුරු මොනවාදැයි තීරණය කිරීමට මධ්යම බලධාරියා වෙත පුළුල් බලයක් පැවරීම වෙනුවට, සංස්කරණය කළ හැකි තොරතුරු මොනවාද යන්න නීතියෙන් පැහැදිලිව සහ පටු ලෙස නිර්වචනය කරන ලෙසත්ය.
මහජනයාගේ බලය දරන්නෝ මහජන විශ්වාසය පිළිබඳ පරමාධිපත්ය නීති මූලධර්මය යටතේ සිය බලය භාවිත කිරීම වෙනුවෙන්, ඉහළ මට්ටමේ මහජන නිරීක්ෂණයකට යටත් වීමට එකඟ වන සමාජ සම්මුතියකට බැඳී සිටිති. ඒ අනුව, මහජන නිලධාරීන් මහජන නිරීක්ෂණයට යටත් කිරීම සඳහා පැහැදිලි වූත්, ස්ථාපිත වූත් පදනමක් පවතී.
අපහාස කිරීම, හිරිහැර කිරීම සහ ඊට අදාළ වන වෙනත් වැරදි සම්බන්ධයෙන් දැනට පවතින නීති මගින් තොරතුරු අවභාවිතය හෝ අයථා භාවිතය වැළැක්වීම සඳහා අවශ්ය ප්රතිපාදන දැනටමත් සපයා ඇත. එබැවින්, නීත්යනුකූලව ප්රසිද්ධියට පත් කර ඇති තොරතුරු අභිමත පරිදි භාවිත කිරීම මත පුළුල් සීමාවන් පැනවීම සඳහා කිසිදු සාධාරණීකරණයක් නොමැත. තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවෙන්ම පිළිගෙන ඇති අතර, එබැවින් සියලුම නීති සහ ආණ්ඩුකරණ රාමුව මගින් එම අයිතිය දුර්වල කිරීම හෝ සීමා කිරීම වෙනුවට, එය සඵලදායී ලෙස බලගැන්වීම සිදු කළ යුතුය.
2023 වසරේදී දූෂණ විරෝධී පනත යටතේ අත්කර ගත් ප්රගතිය ආරක්ෂා කිරීමටත්, ගෙන එනු ලබන ඕනෑම සංශෝධනයක් මගින් බලයේ සිටින තැනැත්තන් වගකීමට ලක් කිරීමට මහජනතාවට ඇති හැකියාව දුර්වල කිරීම වෙනුවට එය තවදුරටත් ශක්තිමත් කිරීමටත් රජය, පාර්ලිමේන්තුව සහ අදාළ රාජ්ය ආයතන කටයුතු කළ යුතුය. වත්කම් ප්රකාශනයන් සඵලදායී වන්නේ ඒවා මගින් අර්ථවත් තොරතුරු හෙළිදරව් කරන්නේ නම් සහ එම තොරතුරු පරිශීලනය කර නිරීක්ෂණය කිරීමට මහජනතාවට නිදහස තිබේ නම් පමණි. ඊට අඩු ඕනෑම පියවරක් මගින්, මහත් වෙහෙසක් දරා අත්කර ගත් මෙම වගවීමේ ප්රතිසංස්කරණය හුදු පලක් නැති ක්රියාවලියක් බවට පත් කරනු ලබයි.
சொத்து பிரகடனப் பரிசீலனையிலிருந்து பொதுமக்களை விலக்க அரசாங்கம் நடவடிக்கை
2023 ஆம் ஆண்டின் 9 ஆம் இலக்க ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டத்தின் மூலம் கொண்டுவரப்பட்ட முக்கிய வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் சீர்திருத்தங்களில் ஒன்றான சொத்து மற்றும் பொறுப்புப் பிரகடனங்களை பொதுமக்கள் அணுகும் உரிமையை பலவீனப்படுத்தும் வகையிலான முன்மொழியப்பட்டுள்ள சட்டத்திருத்தங்களை அரசாங்கம் உடனடியாக திரும்பப் பெற வேண்டும் என ட்ரான்ஸ்பேரன்சி இன்டர்நெஷனல் ஸ்ரீலங்கா (TISL) வலியுறுத்துகிறது.
பொது அதிகாரப் பதவிகளில் உள்ளவர்கள் தங்களது சொத்துக்கள், பொறுப்புகள் மற்றும் நிதி விபரங்களை வெளிப்படுத்துவதை சொத்துப் பிரகடனம் கட்டாயமாக்குகிறது. சட்டவிரோத சொத்துக்குவிப்பு, விருப்புசார் முரண்பாடுகள் மற்றும் ஊழல் சொத்துக்களை மறைத்தல் ஆகியவற்றை தடுக்கும் முக்கிய அரணாக இது திகழ்கிறது. ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டத்திற்கு அமைய, இலஞ்ச அல்லது ஊழல் விசாரணை ஆணைக்குழுவே (CIABOC) இவற்றை நிர்வகிப்பதற்கும், அத்தியாவசியத் திருத்தங்களுடன் பொதுமக்களின் பார்வைக்கு வெளியிடுவதற்கும் பொறுப்பான முதன்மை அதிகாரசபையாகும்.
சொத்துப் பிரகடனங்களை பொதுமக்கள் பார்வையிடும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்தியமையானது இலங்கையின் ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் ஒரு மைல்கல்லாகும். பொது அதிகாரத்தை பயன்படுத்துவோர் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் இயங்க வேண்டும் என்பதை இது உறுதி செய்கிறது. இத்தகைய அணுகல் உரிமை மூலமே ஊடகவியலாளர்கள், சிவில் அமைப்புகள் மற்றும் பொதுமக்கள் சட்டவிரோத சொத்துக்குவிப்பு மற்றும் விருப்புசார் முரண்பாடுகளைக் கண்டறிந்து கேள்வி எழுப்ப முடியும். இத்தகைய பரிசீலனை சாத்தியப்படாவிட்டால், சொத்துப் பிரகடனம் என்பது பொறுப்புக்கூறலுக்கான கருவியாக இல்லாமல் வெறும் பெயரளவிலான நிர்வாக நடைமுறையாக சுருங்கிவிடும்.
2026 ஜூலை 24 ஆம் திகதி வர்த்தமானியில் வெளியிடப்பட்ட ஊழல் எதிர்ப்பு (திருத்தச்) சட்டமூலமானது, எட்டப்பட்ட இந்த முக்கிய சீர்திருத்தத்தை பின்னோக்கி தள்ளும் வகையில் அமைந்துள்ளது. பொதுவெளியில் கிடைக்கக்கூடிய தகவல்களை பொதுமக்கள் பயன்படுத்துவதை கட்டுப்படுத்த இந்தச் சட்டமூலம் முயல்வது மிகவும் கவலையளிக்கும் விடயமாகும். ஒரு சொத்துப் பிரகடனத்தின் பயன்பாட்டை இச்சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஒரு நிறுவனம் அல்லது அதிகாரியிடம் சமர்ப்பிப்பதற்கு மட்டுமே என வரம்பிற்குட்படுத்துவதன் மூலம், பொதுமக்களின் கண்காணிப்பு, பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் விவாதங்களுக்கான ஒரு கருவியாக இருக்கும் அதன் பரந்த நோக்கத்தை பறிக்கிறது.
சட்டப்படி பொதுமக்களுக்கு கிடைக்கும் தகவல்களை பயன்படுத்துவதை குற்றமாக்குவது, தகவலறியும் உரிமை மற்றும் கருத்துச் சுதந்திரத்தை கடுமையாகப் பாதிக்கும் செயலாகும். இது அதிகாரிகளின் மறைமுக சொத்துக்கள், விருப்புசார் முரண்பாடுகள் மற்றும் அதிகார துஷ்பிரயோகங்களை வெளிக்கொணரும் பொதுமக்களின் கண்காணிப்பு நடவடிக்கைகளை முற்றாக முடக்கிவிடும் என சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.
தெளிவான வழிகாட்டுதல்கள் இன்றி, தனிநபர் சுதந்திரத்தை பாதிக்கும் என்ற பெயரில் எந்தவொரு தகவலையும் தன்னிச்சையாக மறைக்கும் அதிகாரத்தை இச்சட்டமூலம் மத்திய அதிகாரசபைக்கு வழங்குகிறது. இதனால், பொதுப் பரிசீலனைக்கு தேவையான அத்தியாவசிய தகவல்கள் இருட்டடிப்பு செய்யப்படும் அபாயம் உருவாகியுள்ளது. பொது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துபவர்களின் நிதிப் பின்னணியை அறிய முடியாதவாறு தகவல்கள் நீக்கப்படுமானால், பொதுமக்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள அணுகல் உரிமையால் எந்தப் பலனும் இல்லை.
பிரகடனப்படுத்துபவருடன் ஆறு மாதங்களுக்கு மேல் ஒன்றாக வாழ்பவர்களின் சொத்து விபரங்களை வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்ற நடைமுறை புதிய சட்டமூலத்தில் நீக்கப்பட்டுள்ளது. அரச அதிகாரிகள் தாங்கள் அனுபவிக்கும் சொத்துக்களை, தம்முடன் வாழும் நபர்களின் பெயரில் மறைத்து வைப்பதற்கு இது வழிவகுக்கும். இத்தகைய திருத்தங்கள் மூலம் சட்டவிரோத சொத்துக்குவிப்பைக் கண்டறிவதிலும், உண்மையான சொத்து உரிமையாளர்களை அடையாளம் காண்பதிலும் அதிகாரிகளுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் பெரும் சிக்கல்கள் ஏற்படும் என எச்சரிக்கப்படுகிறது.
ஊழலை ஒழித்து, வெளிப்படைத்தன்மையையும் பொறுப்புக்கூறலையும் வலுப்படுத்துவோம் என்ற உறுதியான வாக்குறுதியுடனேயே தற்போதைய அரசாங்கம் ஆட்சியை பொறுப்பேற்றது. ஊழலுக்கு வழிவகுக்கும் இரகசியத்தன்மை மற்றும் சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பிக்கும் கலாச்சாரத்தை ஒழிப்பதே அரசாங்கத்திற்கு மக்கள் வழங்கிய ஆணையாகும். இத்தகைய பின்னணியில், முன்மொழியப்பட்டுள்ள இந்த சட்டத்திருத்தங்கள் மிகுந்த கவலையளிப்பதாக சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.
சொத்துப் பிரகடனக் கட்டமைப்பைப் பலவீனப்படுத்துவது மக்கள் வழங்கிய ஆணைக்கு முற்றிலும் எதிரானதாகும். ஊழலற்ற நிர்வாகத்தை வழங்குவதாக வாக்குறுதியளித்து ஆட்சிக்கு வந்த அரசாங்கம், சொத்துக்களை மறைப்பதை எளிதாக்கும் வகையிலும், அதிகாரிகளின் நிதி நிலைமையை பரிசீலிப்பதை கடினமாக்கும் வகையிலும் செயல்படக் கூடாது. மேலும் பொதுவெளியில் உள்ள தகவல்களை பயன்படுத்தும் குடிமக்களுக்கு சிறைத்தண்டனை அபாயத்தை ஏற்படுத்துவது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத ஒன்றாகும்.
எனவே TISL அரசாங்கத்திற்கு பின்வரும் கோரிக்கைகளை முன்வைக்கிறது:
• சொத்துப் பிரகடனப் படிவங்களை பொது நலன் கருதி முறையான வழிகளில் பயன்படுத்துவதை கட்டுப்படுத்தும் விதிகளையும், அதனை குற்றவியல் குற்றமாக்கும் சட்டப் பிரிவையும் உடனடியாக நீக்க வேண்டும்.
• சொத்துப் பிரகடனத்தை செய்பவருடன் இணைந்து வாழும் நபர்களின் தனிப்பட்ட தகவல்களை பொதுவெளியில் வெளிப்படுத்தாமல் பாதுகாக்கும் அதேவேளை, அவர்கள் தொடர்பான சொத்து விபரங்களை வெளிப்படுத்தும் சட்டத் தேவையை தொடர்ந்து தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
• எந்தத் தகவல்களை மறைப்பது என்பதை தீர்மானிக்கும் பரந்த அதிகாரத்தை மத்திய அதிகாரசபைக்கு வழங்குவதைத் தவிர்த்து, மறைக்கப்படக்கூடிய தகவல்கள் எவை என்பதை சட்டத்தின் வாயிலாக தெளிவாகவும் துல்லியமாகவும் வரையறுக்க வேண்டும்.
பொதுப் பதவிகளில் இருப்பவர்கள் ஒரு சமூக ஒப்பந்தத்திற்கு உட்பட்டவர்கள், பொது நம்பிக்கை கோட்பாட்டின்படி அதிகாரத்தை பயன்படுத்தும் அவர்கள், கடுமையான மக்கள் கண்காணிப்பையும் பரிசீலனையையும் எதிர்கொள்ள கடமைப்பட்டுள்ளனர். எனவே அரச அதிகாரிகளை பொதுமக்களின் கண்காணிப்பிற்கு உட்படுத்துவது முற்றிலும் நியாயமானதும் கோட்பாட்டு ரீதியாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றுமாகும்.
தகவல்கள் தவறாக பயன்படுத்தப்பட்டால் அதை எதிர்கொள்வதற்கு அவதூறு மற்றும் அச்சுறுத்தல் தொடர்பான தற்போதைய சட்டங்களே போதுமானவையாகும். எனவே, சட்டப்பூர்வமாக வெளியிடப்பட்ட தகவல்களை நியாயமான முறையில் பயன்படுத்துவதை கட்டுப்படுத்துவதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை. அரசியலமைப்பினால் உறுதிசெய்யப்பட்டுள்ள தகவலறியும் உரிமையை அனைத்து சட்டங்களும் ஆளுமை கட்டமைப்புகளும் பாதுகாத்து நடைமுறைப்படுத்த வேண்டுமே தவிர, அதை கட்டுப்படுத்தவோ பலவீனப்படுத்தவோ கூடாது.
2023 ஆம் ஆண்டின் ஊழல் எதிர்ப்புச் சட்டத்தின் மூலம் எட்டப்பட்ட முன்னேற்றங்களை அரசாங்கமும் நாடாளுமன்றமும் அரச நிறுவனங்களும் கட்டாயம் பாதுகாக்க வேண்டும். கொண்டுவரப்படும் எந்தவொரு சட்டத்திருத்தமும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களை கேள்வி கேட்கும் பொதுமக்களின் உரிமையை வலுப்படுத்த வேண்டுமே தவிர, அதை பலவீனப்படுத்தக் கூடாது. சொத்துப் பிரகடனங்கள் அர்த்தமுள்ள விபரங்களை கொண்டிருப்பதோடு, அவற்றை மக்கள் சுதந்திரமாக ஆய்வு செய்ய முடியும்போதே பயனுள்ளவையாக அமையும். இல்லையெனில், பாடுபட்டு பெறப்பட்ட இந்தச் சீர்திருத்தம் பெயரளவு நடைமுறையாக மட்டுமே எஞ்சும்.